من که در من پنهان است مرا مینگرد، در آینهء چشمِ خویش
من که در من جاریست-خوب میداند کآن منِ دیگرِ من، ثبوت ِ بودنِ خویش را، در من می یابد، نه در منِ در خویش
دامون
٠٣/٠٨/٢٠١٥
۱۳ اسفند ۱۴۰۲
حرفی نَهُفته
زیبایی، حرفی نَهُفته بود، پیش از رسمِ تو، درشعرِ عاشقانهء من
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر