میان پنجره

 

لبانت بر لبان من هزاران قصهء ناگفته را ماند

 

و چشمانت که در آن آفتاب، میبلعد از زیبایی خود، صد هزاران روشنائی را

 

و آن موی کمندت را که بس پنهان در آن، پیچ وخمی موضون

دامون

١٦/١٠/٩٢

ابدیت

ابدیت، دیواریست نازک

میان تو،من و او

که نماند به جا، چیز دیگری

نه تو، نه من، نه او، کالبد مجاز این را سروده است

نه آن من در من

ابدیت در حیاط موجود نیست

و در ممات، جُز مکتوبی بیش نیست

نوشته به سنگ قبر

شبیح به: شوی فداکار، همسری دلبند

شهیدی کشته به سرب

و از این قبیل

دامون

‏دوشنبه‏، ٢٥/٠٥/٢٠٠٩

:توضیح

فرتور بالا تقویم یا روز نما جیبی  از دوران هخامنشی 

اَسرار

انسان تراکمٍ تکرار است، در بطنِ زمین

فریاد پژواکیست در ورا آن

وطلاطم آب در ژرفنایٍ وسعت دریا

نبضٍ زمان است

و دلمهء ماهی هایٍ

گُلی در

 حوضٍ

خانهء ما، شاید

تکرارٍ حقیقتهاست

حقیقت

در

حوضٍ

خانهء ماست

*

دامون

تقدیم به حاج آقای ضیائی